CPAP، BiPAP و اختلالات خواب, مقالات آموزشی

خروپف چیست؟ علت‌ها، راه‌های درمان و نشانه‌های خطر آپنه خواب

مردی در حال خروپف و همسر نگران او هنگام خواب

مقدمه

خروپف چیست؟ خروپف صدایی است که هنگام عبور هوا از بافت‌های شل‌شده و نسبتاً تنگ مجاری تنفسی ایجاد می‌شود. این اتفاق بسیار شایع است و همیشه نشانه بیماری نیست؛ برای مثال ممکن است فرد هنگام سرماخوردگی، خستگی شدید یا خوابیدن به پشت موقتاً خروپف کند.

بااین‌حال، خروپف بلند و مداوم—به‌خصوص اگر با قطع و وصل شدن تنفس، احساس خفگی در خواب یا خواب‌آلودگی روزانه همراه باشد—می‌تواند یکی از نشانه‌های آپنه انسدادی خواب باشد. بنابراین برای انتخاب درمان خروپف، ابتدا باید مشخص شود صدا از کدام بخش مسیر تنفسی ایجاد می‌شود و آیا اختلال تنفسی مهم‌تری پشت آن قرار دارد یا نه.

خروپف چیست و چگونه ایجاد می‌شود؟

نحوه ایجاد خروپف بر اثر تنگ‌شدن مجرای تنفسی و لرزش بافت‌های حلق
عبور هوا از مسیر تنفسی تنگ‌شده می‌تواند باعث لرزش بافت‌های نرم حلق و ایجاد صدای خروپف شود.

هنگام خواب، عضلات زبان، سقف دهان و حلق شل‌تر می‌شوند. اگر فضای عبور هوا در بینی یا حلق تنگ شود، جریان هوا با فشار بیشتری از این مسیر عبور می‌کند و باعث لرزش بافت‌های اطراف می‌شود. صدایی که از این لرزش ایجاد می‌شود همان خروپف است.

هرچه مجرای تنفسی تنگ‌تر باشد، شدت لرزش و صدای خروپف نیز می‌تواند بیشتر شود. به همین دلیل خروپف بعضی افراد آرام و یکنواخت است، اما در برخی دیگر صدایی بلند، نامنظم و همراه با دوره‌های سکوت دارد.

صدای خروپف ممکن است از بینی، نرم‌کام، زبان یا بخش‌های مختلف حلق منشأ بگیرد. تشخیص محل ایجاد صدا فقط با شنیدن آن همیشه امکان‌پذیر نیست و در موارد مداوم، معاینه پزشکی اهمیت دارد.

منابع این بخش: Mayo Clinic؛ تعریف و سازوکار خروپف، NHS؛ خروپف

علت خروپف چیست؟

خروپف یک علت واحد ندارد. در بعضی افراد، گرفتگی موقت بینی باعث آن می‌شود و در بعضی دیگر شکل مجاری تنفسی، وزن، وضعیت خواب یا ابتلا به یک اختلال تنفسی در خواب نقش دارد.

گرفتگی بینی، آلرژی و سرماخوردگی

سرماخوردگی، آلرژی و التهاب داخل بینی می‌توانند مسیر عبور هوا را تنگ کنند. در این شرایط فرد ممکن است بیشتر از دهان نفس بکشد و خروپف او برای چند شب تشدید شود. انحراف تیغه بینی یا گرفتگی مزمن بینی نیز می‌تواند در ایجاد خروپف مداوم نقش داشته باشد.

خروپفی که فقط هم‌زمان با سرماخوردگی ظاهر می‌شود و پس از برطرف شدن گرفتگی بینی از بین می‌رود، معمولاً با خروپف دائمی تفاوت دارد. بااین‌حال، تداوم آن پس از بهبود سرماخوردگی نیازمند بررسی است.

شکل دهان، فک و حلق

نرم‌کام ضخیم یا کشیده، زبان بزرگ، عقب قرار گرفتن فک، بزرگ بودن لوزه‌ها یا تنگ بودن مادرزادی مسیر تنفسی ممکن است فضای عبور هوا را کاهش دهد. این عوامل را نمی‌توان با درمان‌های عمومی یا محصولات بدون نسخه به‌طور دقیق تشخیص داد و معمولاً به معاینه پزشک نیاز دارند.

اضافه‌وزن

اضافه‌وزن می‌تواند با افزایش بافت اطراف حلق، مسیر تنفسی را تنگ‌تر کند. البته هر فرد دارای اضافه‌وزن خروپف نمی‌کند و افراد لاغر نیز ممکن است به دلایل دیگری خروپف داشته باشند. بنابراین وزن فقط یکی از عوامل احتمالی است، نه تنها علت خروپف.

خوابیدن به پشت

خروپف در بعضی افراد هنگام خوابیدن به پشت شدیدتر می‌شود؛ زیرا جاذبه می‌تواند باعث عقب رفتن زبان و تنگ‌تر شدن مسیر تنفس شود. اگر خروپف فقط در این وضعیت ایجاد شود، خوابیدن به پهلو ممکن است آن را کاهش دهد، اما وجود وقفه‌های تنفسی همچنان باید جداگانه بررسی شود.

مصرف الکل، دخانیات و داروهای خواب‌آور

الکل می‌تواند عضلات حلق را بیشتر شل کند و شدت خروپف را افزایش دهد. سیگار نیز با تحریک و التهاب مجاری تنفسی در این مشکل نقش دارد. بعضی داروهای آرام‌بخش یا خواب‌آور هم ممکن است با کاهش تون عضلات مسیر هوایی، خروپف را تشدید کنند.

قطع یا تغییر داروی تجویزشده بدون نظر پزشک توصیه نمی‌شود. اگر خروپف پس از شروع یک دارو ایجاد شده است، بهتر است این موضوع با پزشک یا داروساز مطرح شود.

کمبود خواب و خستگی شدید

کم‌خوابی می‌تواند شل‌شدن عضلات حلق را هنگام خواب عمیق‌تر کند. به همین دلیل بعضی افراد پس از چند شب خواب ناکافی یا خستگی زیاد، بیشتر خروپف می‌کنند.

منابع این بخش: Mayo Clinic؛ علت‌ها و عوامل خطر خروپف، NHS؛ عوامل مؤثر بر خروپف

آیا خروپف همیشه خطرناک است؟

خیر. خروپف گاه‌به‌گاه، به‌ویژه در زمان سرماخوردگی یا خستگی، معمولاً به‌تنهایی نشانه یک بیماری جدی نیست. نکته مهم این است که خروپف ساده را از الگویی که احتمال اختلال تنفسی در خواب را مطرح می‌کند، جدا کنیم.

خروپف به‌تنهایی برای تشخیص آپنه خواب کافی نیست. از طرف دیگر، نبود خروپف نیز آپنه خواب را در همه افراد رد نمی‌کند. تشخیص نهایی بر اساس علائم، معاینه و در صورت نیاز بررسی خواب انجام می‌شود.

ویژگیخروپف ساده یا موقتیخروپف مشکوک به آپنه خواب
الگوی صدامعمولاً یکنواخت یا وابسته به وضعیت خوابممکن است بلند، نامنظم و همراه با دوره‌های سکوت باشد
وضعیت تنفسوقفه تنفسی مشاهده نمی‌شوداطرافیان قطع و وصل شدن تنفس را گزارش می‌کنند
بیدار شدن از خوابمعمولاً بدون احساس خفگیممکن است با نفس‌نفس زدن یا احساس خفگی همراه باشد
وضعیت روزانهمعمولاً خواب‌آلودگی قابل‌توجه وجود نداردخستگی، خواب‌آلودگی یا اختلال تمرکز ممکن است دیده شود
اقدام مناسباصلاح عوامل قابل‌کنترل و پیگیری علائممراجعه برای ارزیابی پزشکی و احتمالاً بررسی خواب

این جدول فقط برای شناخت نشانه‌هاست و جایگزین تشخیص پزشکی نیست.

منابع این بخش: Mayo Clinic؛ ارتباط خروپف و آپنه انسدادی خواب، NHLBI؛ علائم آپنه خواب

چه نشانه‌هایی همراه خروپف به بررسی پزشکی نیاز دارند؟

وقفه تنفسی، نفس‌نفس زدن و خواب‌آلودگی روزانه همراه با خروپف
وقفه تنفسی، نفس‌نفس زدن در خواب و خواب‌آلودگی روزانه می‌توانند از نشانه‌های نیاز به بررسی آپنه خواب باشند.

بهتر است خروپف مداوم یا آزاردهنده بررسی شود، به‌خصوص اگر خود فرد یا اطرافیان یکی از نشانه‌های زیر را مشاهده کنند:

  • قطع و وصل شدن تنفس هنگام خواب؛
  • بیدار شدن با احساس خفگی، نفس‌نفس زدن یا خرناس ناگهانی؛
  • خروپف بسیار بلند و مداوم؛
  • خواب ناآرام یا بیدار شدن‌های مکرر؛
  • خواب‌آلودگی یا خستگی محسوس در طول روز؛
  • سردرد صبحگاهی؛
  • کاهش تمرکز، تحریک‌پذیری یا افت عملکرد روزانه؛
  • فشارخون بالا همراه با علائم مشکوک تنفسی در خواب.

گاهی خود فرد متوجه وقفه‌های تنفسی نمی‌شود. توضیحات همسر یا یکی از اعضای خانواده می‌تواند به پزشک کمک کند. ضبط کوتاه صدای خروپف نیز ممکن است برای نشان دادن الگوی صدا مفید باشد، اما جای معاینه یا تست تشخیصی را نمی‌گیرد.

اگر خواب‌آلودگی روزانه به حدی است که رانندگی یا کار با دستگاه‌ها را ناامن می‌کند، این موضوع باید جدی گرفته شود و تا زمان ارزیابی، از انجام فعالیت‌های پرخطر در حالت خواب‌آلودگی خودداری شود.

منابع این بخش: NHS؛ زمان مراجعه برای خروپف، Mayo Clinic؛ علائم هشدار همراه خروپف

خروپف کودکان را جدی بگیریم؟

کودک در حال خروپف هنگام خواب و مادر در حال بررسی تنفس او
خروپف مداوم کودکان، به‌خصوص همراه با تنفس دهانی یا وقفه تنفسی، بهتر است بررسی شود

خروپف گهگاهی کودک هنگام سرماخوردگی ممکن است موقتی باشد؛ اما خروپف منظم و مداوم کودکان بهتر است با پزشک اطفال مطرح شود. کودکان نیز ممکن است دچار آپنه انسدادی خواب شوند و علائم آنها همیشه شبیه بزرگسالان نیست.

بزرگی لوزه‌ها یا آدنوئیدها، تنگی مسیر تنفسی و چاقی از عوامل احتمالی اختلال تنفسی هنگام خواب در کودکان هستند. علاوه بر خروپف و وقفه تنفسی، نشانه‌هایی مانند خواب ناآرام، تنفس دهانی، شب‌ادراری، بیش‌فعالی، مشکلات رفتاری، کاهش توجه یا افت عملکرد تحصیلی نیز ممکن است دیده شوند.

مشاهده مکث در تنفس، تقلا برای نفس کشیدن یا خروپف مداوم کودک نباید صرفاً به «عادت خواب» نسبت داده شود. پزشک با توجه به علائم و معاینه مشخص می‌کند که آیا بررسی بیشتر لازم است یا خیر.

منابع این بخش: NHLBI؛ آپنه خواب در کودکان، Mayo Clinic؛ خروپف و علائم آپنه خواب در کودکان

خروپف در زنان و دوران بارداری

خروپف فقط به مردان محدود نیست. در زنان ممکن است علائم آپنه خواب کمتر مشخص باشد و نشانه‌هایی مانند خستگی، بی‌خوابی، سردرد صبحگاهی، بیدار شدن مکرر یا خواب‌آلودگی روزانه بیشتر جلب توجه کنند.

احتمال آپنه خواب در دوران بارداری و پس از یائسگی می‌تواند افزایش پیدا کند. بنابراین خروپف جدید و مداوم در بارداری، به‌خصوص اگر با وقفه تنفسی، احساس خفگی، خواب‌آلودگی یا فشارخون بالا همراه باشد، بهتر است به پزشک اطلاع داده شود. وجود خروپف به‌تنهایی به معنی ابتلا به آپنه خواب نیست، اما می‌تواند بخشی از ارزیابی باشد.

منبع این بخش: NHLBI؛ آپنه خواب در زنان و دوران بارداری

برای خروپف به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

برای شروع می‌توان به پزشک عمومی، پزشک خانواده یا متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کرد. پزشک داخل بینی، دهان و حلق را بررسی می‌کند و درباره زمان شروع خروپف، شدت آن، وضعیت خواب، داروهای مصرفی و علائم روزانه سؤال می‌پرسد.

اگر گرفتگی مزمن بینی، انحراف تیغه بینی، بزرگی لوزه‌ها یا مشکل ساختاری مطرح باشد، ارزیابی متخصص گوش، حلق و بینی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در صورت وجود وقفه تنفسی، خفگی شبانه یا خواب‌آلودگی روزانه، ممکن است ارجاع به متخصص طب خواب، ریه یا مرکز بررسی خواب لازم باشد.

در زمان مراجعه بهتر است اطلاعات زیر در دسترس باشد: مدت‌زمان خروپف، تعداد شب‌هایی که رخ می‌دهد، وضعیت بدنی هنگام تشدید صدا، وجود مکث تنفسی و میزان خواب‌آلودگی در طول روز. شرح وضعیت توسط فردی که خروپف را دیده یا شنیده است نیز می‌تواند مفید باشد.

منابع این بخش: NHS؛ ارزیابی پزشکی خروپف، NHLBI؛ تشخیص آپنه خواب

علت خروپف چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک در حال بررسی نتایج تست خواب برای تشخیص علت خروپف
در صورت وجود علائم مشکوک، بررسی خواب می‌تواند به تشخیص نوع و شدت اختلال تنفسی کمک کند.

تشخیص معمولاً با شرح حال و معاینه شروع می‌شود. پزشک ممکن است وضعیت بینی، فک، زبان، نرم‌کام، حلق و لوزه‌ها را بررسی کند. سابقه خانوادگی آپنه خواب، تغییرات وزن، مصرف الکل، دخانیات و داروهای خواب‌آور نیز اهمیت دارند.

اگر علائم احتمال آپنه خواب را مطرح کنند، پزشک ممکن است انجام تست خواب را توصیه کند. بررسی خواب می‌تواند اطلاعاتی درباره الگوی تنفس، سطح اکسیژن، ضربان قلب، تعداد وقفه‌های تنفسی و شدت اختلال ارائه دهد.

نوع بررسی خواب بر اساس شرایط فرد انتخاب می‌شود. برای برخی افراد ارزیابی خانگی کافی است و برخی دیگر به پلی‌سومنوگرافی در مرکز خواب نیاز دارند. تصمیم درباره نوع تست باید توسط پزشک یا متخصص خواب گرفته شود؛ زیرا همه موارد خروپف به تست خواب نیاز ندارند.

منبع این بخش: NHLBI؛ روش‌های تشخیص و بررسی خواب

درمان خروپف چیست؟

بهترین درمان خروپف به علت آن بستگی دارد. روشی که برای خروپف ناشی از گرفتگی بینی مناسب است، لزوماً برای فردی که مسیر حلق او تنگ است یا آپنه خواب دارد مؤثر نیست.

اصلاح عوامل قابل‌کنترل

برای خروپف ساده، بعضی تغییرات می‌توانند شدت صدا را کاهش دهند:

  • خوابیدن به پهلو در افرادی که هنگام خواب به پشت بیشتر خروپف می‌کنند؛
  • کاهش وزن در صورت وجود اضافه‌وزن؛
  • پرهیز از مصرف الکل نزدیک زمان خواب؛
  • ترک سیگار؛
  • داشتن برنامه خواب منظم و خواب کافی؛
  • مصرف نکردن خودسرانه داروهای خواب‌آور.

این اقدامات را می‌توان بخشی از درمان خانگی خروپف دانست، اما اگر وقفه تنفسی یا خواب‌آلودگی روزانه وجود دارد، نباید ارزیابی پزشکی را به تعویق بیندازند.

درمان مشکلات بینی و حلق

اگر آلرژی، گرفتگی مزمن بینی، انحراف تیغه بینی یا مشکل دیگری در مسیر تنفسی وجود داشته باشد، درمان همان عامل می‌تواند خروپف را کاهش دهد. داروهای ضداحتقان یا اسپری‌های بینی برای همه افراد مناسب نیستند و مصرف طولانی یا خودسرانه بعضی از آنها می‌تواند مشکل‌ساز شود.

در افراد دارای لوزه‌های بزرگ یا ناهنجاری ساختاری، پزشک پس از معاینه درباره درمان مناسب تصمیم می‌گیرد.

وسایل دهانی

برخی وسایل دهانی با جلو نگه داشتن فک پایین یا زبان، به باز ماندن مسیر تنفسی کمک می‌کنند. این وسایل باید متناسب با وضعیت فک و دندان فرد انتخاب و تنظیم شوند. استفاده از مدل‌های عمومی و بدون ارزیابی تخصصی ممکن است مؤثر نباشد یا باعث ناراحتی فک و دندان شود.

جراحی

جراحی فقط برای برخی علت‌های مشخص خروپف مناسب است. نتیجه آن به محل انسداد و شرایط فرد بستگی دارد و همیشه باعث از بین رفتن کامل یا دائمی خروپف نمی‌شود. حتی پس از جراحی نیز امکان بازگشت خروپف وجود دارد.

درمان خروپف همراه با آپنه خواب

اگر بررسی‌ها آپنه انسدادی خواب را تأیید کنند، درمان بر اساس شدت بیماری و شرایط فرد انتخاب می‌شود. روش‌هایی مانند فشار مثبت راه هوایی، وسایل دهانی تخصصی، اصلاح عوامل خطر یا درمان‌های جراحی ممکن است مطرح شوند.

استفاده از دستگاه فشار مثبت صرفاً به دلیل شنیدن خروپف توصیه نمی‌شود. نوع دستگاه و تنظیمات آن باید پس از تشخیص و با نظر پزشک تعیین شود.

منابع این بخش: NHS؛ درمان خروپف بر اساس علت، NHLBI؛ روش‌های درمان آپنه خواب

آیا قرص، قطره، چسب یا گیره بینی خروپف را درمان می‌کند؟

هیچ قرص واحدی وجود ندارد که بتواند همه انواع خروپف را درمان کند؛ زیرا علت خروپف در افراد مختلف یکسان نیست. اگر خروپف ناشی از آلرژی یا گرفتگی بینی باشد، درمان همان مشکل ممکن است کمک‌کننده باشد، اما دارو باید متناسب با علت و شرایط فرد انتخاب شود.

چسب‌های بازکننده بینی یا گشادکننده‌های بینی ممکن است در بعضی افراد که گرفتگی یا تنگی مسیر بینی دارند، عبور هوا را بهتر کنند. این وسایل انسداد حلق یا آپنه خواب را درمان نمی‌کنند.

درباره گیره‌ها، اسپری‌ها، قطره‌ها و محصولات موسوم به «ضد خروپف» نیز باید با احتیاط تصمیم گرفت. کم شدن صدای خروپف لزوماً به معنی برطرف شدن وقفه تنفسی نیست. اگر نشانه‌های مشکوک به آپنه خواب وجود دارد، نباید ارزیابی پزشکی با امتحان کردن پی‌درپی این محصولات به تأخیر بیفتد.

منابع این بخش: NHS؛ محصولات و درمان‌های وابسته به علت خروپف، Mayo Clinic؛ تشخیص و درمان خروپف

آیا درمان قطعی خروپف وجود دارد؟

نمی‌توان یک روش را به‌عنوان درمان قطعی خروپف برای همه معرفی کرد. اگر علت مشخص و قابل‌درمان باشد—برای مثال گرفتگی بینی یا یک عامل رفتاری—ممکن است با رفع آن، خروپف به میزان زیادی کاهش پیدا کند. در مقابل، بعضی افراد به ترکیبی از تغییر سبک زندگی و درمان تخصصی نیاز دارند.

حتی جراحی نیز تضمین نمی‌کند که خروپف برای همیشه از بین برود. نتیجه درمان به علت اصلی، شدت تنگی مسیر تنفسی، وزن، وضعیت خواب و وجود یا نبود آپنه خواب بستگی دارد.

بنابراین وعده‌هایی مانند «درمان سریع و همیشگی خروپف» بدون مشخص شدن علت، قابل اتکا نیستند. مسیر منطقی این است که ابتدا الگوی خروپف و نشانه‌های خطر بررسی شوند و سپس درمان متناسب با علت انتخاب شود.

منبع این بخش: NHS؛ محدودیت درمان‌ها و احتمال بازگشت خروپف

جمع‌بندی

خروپف همیشه خطرناک نیست، اما نباید همه موارد آن را بی‌اهمیت دانست. خروپف بلند و مداوم، قطع و وصل شدن تنفس، احساس خفگی در خواب و خواب‌آلودگی روزانه از نشانه‌هایی هستند که بررسی احتمال آپنه خواب را ضروری می‌کنند.

درمان خروپف به علت آن وابسته است؛ بنابراین خرید خودسرانه محصولات ضد خروپف یا جست‌وجوی یک درمان یکسان برای همه افراد، ممکن است علت اصلی را پنهان کند. اگر خروپف با نشانه‌های هشدار همراه است، ابتدا درباره علائم آپنه خواب بیشتر بدانید و در صورت توصیه پزشک، برای انجام تست خواب اقدام کنید.

این مقاله برای افزایش آگاهی نوشته شده است و جایگزین تشخیص یا درمان پزشکی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *